تبلیغات
اسرائیل, مشق شیطان - تفاوت مظلومیت ها
 
اسرائیل, مشق شیطان
اسرائیل باید از صفحه روزگار محـــــــــــو شود
درباره وبلاگ


کربلای امروز, فلسطین است
یزید امروز, آنکه فرمان کشتن مسلمین میدهد
عمر سعد امروز, آنکه برادران و خواهرانمان را در غزه - قدس - طرابلس - قاهره و ....... به خون میکشد
پیروی از حسین ابن علی (ع)؛ اطاعت از حسین زمانه (عج) است که چشم به راه لبیک من و توست
کربلای امروز فلسیطین است, دریابیمش...

مدیر وبلاگ : فاطمه سادات منتظرالمهدی
دوشنبه 8 خرداد 1391 :: نویسنده : فاطمه سادات منتظرالمهدی


بسم الله الرحمن الرحیم

مظلومیت، مظلومیته و بحرین یا فلسطین یا سوریه و یا .. هیچ فرقی ندارند! چرا انقدر سنگ فلسطین رو به سینه میزنید؟ این شبهه ایه که خیلی بهش بر میخوریم، اما جواب در حد ذهنیت این حقیر:

زمانیکه از مظلومیت مردم فلسطین سخنی گفته میشه خیلی ها بلافاصله این تو ذهنشون تداعی میشه که؛ خب مردم بحرین و سوریه و ... هم مظلومند که به دست تروریست ها و آل خلیفه و آل سعود کشته میشند و کشورشون امنیت نداره و ....

باید عرض کنم مسئله فلسطین, مسئله مرگ و تخریب و نداشتن آزادی و .... نبوده و نیست! حتی مادری فلسطینی بعد شهادت پسر جوونش گفت: ما به دنیا می آریم تا شهید بشند و فلسطین از اشغال در بیاد!

"اما درد مردم فلسطین درد بی هویتی اون هاست، بد ترین درد موجود در دنیا بی هویتیه "

اینکه باشی و نبیننت، تو کشور خودت باشی و از این شهر به اون شهر بخوای بری باید از ایست بازرسی این ملعونین رد بشی، از اونم بدتر از محله به محله دیگه باید اجازه نامه بگیری! چه زیادند از نمونه های این آقای دکتر که از محله ای برای رفتن به محل کار خودشون خارج شدند و شب دیگه اجازه برگشت ندادند و اون و زنش که در محله دیگه ای بود، ثبت نام کردند برای اینکه در خارج کشور همو ببینند اونم سه روز و تنها تو 30 سال دو تا سه روز به اونها اجازه داده شد با صرف هزینه بالا در کشوری دیگه ای سه روز باهم باشند!

یا وقتی با بولدوزر خونه ای رو با خاک یکسان میکنند و میگند: نه اجازه ساخت دارین نه اجازه خونه خریدن در فلسطین، نه اجازه اجاره کردن و نه اجازه دست زدن به خرابه ها، فقط میگند که برین، اما کجا مگه این ایست بازرسی هایی که سراسر از عقده تحقیر کردن مردم فلسطین اند، میزارند که برن؟!

بالای 6 میلیون فلسطینی تو کشورهای مختلف هستند بعضی ها تونستند گذرنامه اون کشورهارو بگیرند و شهروند اون کشورها بشند و عده ای بی هویت بی گذرنامه هر چند وقت یه بار از کشوری به کشور دیگه میرند و دائم نگران از اینکه اگر اینبار جائی پذیرفته نشدیم چه کنیم و تنها خداست که آرومشون میکنه.

حقی نداری زمین نداری اصلاً نیستی که چیزی بخوای، اینها درده، اینها درده که باشی و بگن نیستی!

این درده که مسلمون ها به جون هم بیفتند و آل سعود خائن و آل خلیفه، خون مسلمون های مظلوم بحرین و ... بریزند و یک آمریکائی به نام راشل کوری، وظیفه انسانیش بدونه که از مردم مظلوم فلسطین با ریخته شدن خونش دفاع کنه!




 ایرنا: انتشار خبر توقیف و تغییر مسیر اجباری کشتی "راشل کوری" به سمت بندر "اشدود" توسط نظامیان رژیم اشغالگر قدس، که با هدف شکستن محاصره غزه به سوی این منطقه در حرکت بود، پرسشی را در ذهن مخاطبان این خبر شکل می دهد که، راشل کوری کیست؟   

راشل کوری نام دختری آمریکایی است که تنها 23 بهار از عمر او گذشته بود. او که در شهر المپیای ایالت واشنگتن زندگی می کرد در روز یکشنبه 16مارس 2003 به همراه 8 تن از دوستانش - 5 آمریکایی و 3 انگلیسی - در محله "السلام" شهر رفح در فلسطین اشغالی، سعی می کنند از اقدام یک دستگاه بولدوزر نظامی رژیم صهیونیستی در ویران کردن خانه یک فلسطینی، جلوگیری کنند.

راشل در برابر بولدوز می‌ایستد و از سرنشین بولدوزر می‌خواهد که آن را متوقف سازد. وی که پیراهنی نارنجی رنگ به تن دارد و از دور قابل تشخیص است با بلندگوی خود به اقدام راننده بولدوز اعتراض می کند. بقیه دوستانش نیز در فاصله 15 تا 20 متری راشل با فریاد از راننده بولدوزر می خواهند که توقف کند. اما بولدوزر همچنان به سوی وی حرکت می کند، راشل روی یک تل خاک می‌رود؛ اما بولدوزر به او امان نمی‌دهد و هیولای آهنی 60 تنی پیکر راشل را به زیر می‌کشد، تیغه بولدوزر او را در خاک دفن می‌کند. در همین زمان دوستان راشل فریاد می کشند و به راننده بولدوزر اشاره می کنند که توقف کند.

بولدوزر چند متر جلوتر می‌ایستد. بیل فولادیش را کاملا پایین می‌آورد و به سمت عقب حرکت می‌کند تا خوب مطمئن شود که بدن راشل را درهم شکسته است. پس از این جنایت هولناک، نظامیان اشغالگر هیچ گونه کمکی به راشل نمی‌کنند. چند دقیقه بعد، یک آمبولانس فلسطینی به محل حادثه می‌رسد و بدنه نیمه جان راشل را به بیمارستانی در رفح منتقل می‌کند. اما قبل از رسیدن به بیمارستان راشل با شهادت، در راه آزادی مردم فلسطین همراه می شود.

شهادت راشل کوری، تنها به مدت دو روز سهم اندکی از خبرهای تعداد معدودی از رسانه ها را به خود اختصاص داد. در پیگیری این جنایت چه درباره مراسم ختم و یادبود او در غزه که با دخالت تانک های اسرائیلی به هم خورد و چه در مورد عبور فخرفروشانه بولدوزر قاتل از کنار مراسم و مزاحمت نیروهای اسرائیلی برای آمبولانس حامل پیکر راشل و چه درخصوص مجوز ندادن به والدین او برای سفر به فلسطین، هیچ اقدامی از سوی سازمان های به اصطلاح حامی حقوق بشر و رسانه های آنان صورت نپذیرفت.

با گذشت چند سال از شهادت راشل کوری، تلاش کشتی ایرلندی مزین به نام وی نشان داد که خون مردم مظلوم فلسطین و تمامی شهدای راه آزادی علی رغم جریان سلطه رسانه ای غرب در زمان و مکان محصور نمی گردد و پیوسته تا رسیدن به همان هدف والا که همانا آزادی فلسطین و قدس شریف و محو اسراییل مجهول ادامه خواهد داشت.

دیدن این پست خالی از لطف نیست:

http://sabokbalan-ashegh.blogfa.com/post-32.aspx






نوع مطلب : شبهات وارده، 
برچسب ها : بی هویتی، فلسطین، ظلم، درد مردم، شهادت، اسرائیل،


نمایش نظرات 1 تا 30
پیوندها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :